|
یک فنجان چای مهمان من... HI,...Welcome to my blog,my friends دل من دیر زمانی است که میپندارد:
اگه بخوای بزرگترین تجربه ی زندگیتو بهم یاد بدی چی یادم میدی؟ زندگی سراسر تجربه است اما بزرگترین چیزی که من یاد گرفتم از زندگی اینه که لحظه های زندگیم رو با آگاهی کامل زندگی کنم تا بتونم ازش لذت ببرم. لذتی که با آگاهی و فکر به دست میاد، هیچ وقت از بین نخواهد رفت و در کل زندگی جاری خواهد بود...
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی گفتمش بر روی کاغذ عشق را تصویر کن
پرنده از زنبور پرسید: پیوسته سخت میکوشی و عسل میسازی ولی سرانجام آدم ها آن را از تو می ربایند... این تو را اندوهگین نمیسازد؟ زنبور پاسخ داد: هرگز... چرا که آدم ها میتوانند عسل مرا بربایند ... ولی هرگز نمیتوانند هنر عسل سازی را از من بدزدند...
چه دعایی کنمت بهتر از این که خدا پنجره ای رو به اتاقت باشد... لطفا بهترین آرزوتون رو با دادن کامنت بنویسین تا در وبلاگ ثبت بشه. با آرزوی بهترین آرزوها و تحقق اونها در سال جدید...
یاد من باشد که فردا دم صبح
زندگی ، ساعتی شنی ست گاه لازم است زیر و رو شود ! دستانت را به من بده تا از آتش بگذریم آنان که سوختند همه تنها بودند...
مادر، مادر... نمی دانم معنای این واژه را در کجا جستجو کنم؟ در زلال اشک؟ بخشندگی خورشید؟ سرسبزی بهار؟ دلنشینی نگاه لیلی؟ ای بهتر از همه کلمات! ای خواستنی تر از عشق! دوست دارم خورشید را تقدیمت کنم و ستاره ها را بالای سرت بچینم و دستهای پینه بسته ات را در دستهایم بفشارم و در نگاه خسته و زیبایت گم شوم و بگویم دوستت دارم مادر روزت مبارک روز تمام دخترای گل ، مادران آینده ، فرشته های آسمانی پیشاپیش مبارک باشه
هر سال وقتي به بهار نزديك ميشويم، ياد روييدن دوباره، ياد زايشهاي نو دوباره جان ميگيرد. دوباره صحبت از نوشدنها ميشود، از تولدهاي دوباره، از فرصتهاي نو براي زندگي به يك شيوهي متفاوت. براي ما انسانهايي كه از زاييدن تعبيرهاي متفاوتي در ذهن داريم، اين معنا مفاهيم گوناگوني به ذهن ميآورد. صدای پای بهار می آید. بهار كه ميشود، زمين دوباره ميزايد؛ برگها و سبزهها و گياهان نو، شكوفههاي نو و زندگي نو را. انگار كه زمين يكي مثل خودش را از تن رخوتزدهي خستهاش متولد كرده. مانند وقتي كه مادري با دردهاي پرفرياد، يكي مثل خودش، اما خيلي جوانتر و پرانرژيتر را ميزايد. هرجا که این روزها قدممیگذاری، زمزمهی نو شدن و جابهجایی میشنوی. بهار همه را به حرکت، جنبش و تحرک وادار میسازد. اسفند 92 هم با همه خوبی و بدی هایش دارد تمام میشود. کم کم باید فکر ریختن سبزی 7سین و تزیین و رنگ تخم مرغ هایمان باشیم. یادمان نرود خانه دلمان را تکانی دهیم و کمی به خود آییم و خاطرات بد و آزردهنده را از خود دور کنیم چرا که مهمتر از خانه تکانی نوروزی خانه تکانی دلهاست. عید که میشود پای سفره هفت سین بنشین و چشم به تیک تاک عقربه های ساعت بدوز تا سال تحویل شود. بعد سال که تحویل شد فیشفیشه هایت را روشن کن و شادی و سرور به پا دار. پدر و مادرت را ببوس. عیدی را بگیر یادت نرود... پیاپیش عیدت مبارک. روزت نو. نوروزت شاد و شادیات پاینده. موقع تحویل سال ما رو هم از دعای خیرت بی نصیب مذار. التماس دعا
درباره وبلاگ صبر کن عشق تو تفسیر شود بعد برو ، یا دل از ماندن تو سیر شود بعد برو ، خواب دیدی که دل دست به دامان تو شد ، تو بمان خواب تو تعبیر شود بعد برو ، لحظه ای باد تو را خواند که با او بروی ، تو بمان تا به یقین دیر شود بعد برو ، صبر کن عشق زمینگیر شود بعد برو ، یا دل از دیده ی تو سیر شود بعد برو ، تو اگر کوچ کنی بغض خدا می شکند ، تو بمان گریه به زنجیر شود بعد برو . عرض سلام دارم خدمت دوستان گل، خیلی خوش اومدین به وبلاگ من...لحظاتتون سرشار از شادی...نظر یادتون نره ممنون از همتون `•.¸.•´ ♡ ¸.•´¸.•´¨) ¸.•*¨) (¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸ آخرین مطالب آرشيو وبلاگ نويسندگان پيوندها
|
|||
 |
.jpg)
