انسان از خدا پرسید:


چه سوالاتی در ذهن داری که میخواهی بپرسی ؟

چه چیز بیش از همه شما را در مورد انسان متعجب می کند ؟


خدا پاسخ داد …


این که آنها از بودن در دوران کودکی ملول می شوند .


عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکی را می خورند .

این که سلامتی شان را صرف به دست آوردن پول می کنند.


و بعد پولشان را خرج حفظ سلامتی میکنند .

این که با نگرانی نسبت به آینده فکر میکنند .


زمان حال فراموش شان می شود .


آنچنان که دیگر نه در آینده زندگی میکنند و نه در حال .

این که چنان زندگی میکنند که گویی هرگز نخواهند مرد

.
و آنچنان میمیرند که گویی هرگز زنده نبوده اند .



خداوند دست های مرا در دست گرفت و مدتی هر دو ساکت ماندیم .

بعد پرسیدم …


به عنوان خالق انسان ها ، میخواهید آنها چه درس هایی اززندگی را یاد

بگیرند ؟
خدا دوباره با لبخند پاسخ داد .


یاد بگیرند که نمی توان دیگران را مجبور به دوست داشتن خود کرد .


اما می توان محبوب دیگران شد .


یاد بگیرند که خوب نیست خود را با دیگران مقایسه کنند .

یاد بگیرند که ثروتمند کسی نیست که دارایی بیشتری دارد .

بلکه کسی است که نیاز کم تری دارد


یاد بگیرن که ظرف چند ثانیه می توانیم زخمی عمیق در دل کسانی که

دوست شان داریم ایجاد کنیم .


و سال ها وقت لازم خواهد بود تا آن زخم التیام یابد .


با بخشیدن ، بخشش یاد بگیرن .

یاد بگیرند کسانی هستند که آنها را عمیقا دوست دارند .


اما بلد نیستند احساس شان را ابراز کنند یا نشان دهند .


یاد بگیرن که میشود دو نفر به یک موضوع واحد نگاه کنند و آن را متفاوت

ببینند .


یاد بگیرن که همیشه کافی نیست دیگران آنها را ببخشند .

بلکه خودشان هم باید خود را ببخشند .

و یاد بگیرن که من اینجا هستم .

همیشه .

دوستون دارم.......................رویا